Aangesloten bij  afscheidsmomenten
   
Tel. (0031) 6 40 28 98 25 - info@iljaverstratenfotografie.nl
ilja verstraten afscheidsfotografie logo

(0031) 6 40 28 98 25
info@iljaverstratenfotografie.nl


Presentatie/ lezing afscheidsfotografie

Presentatie / Lezing Afscheidsfotografie

Doodeng vond ik het. Mijn hart ging tekeer, mijn mond werd steeds droger, een  dichtgeknepen keel, mijn knieën knikten en het leek, alsof ik mijn benen niet meer voelde.
Een totale black-out. Mijn hoofd was leeg. Het enige wat ik me nog herinnerde, was mijn naam.
Ik hoopte dat er ter plekke een groot gat zou ontstaan, waarin ik kon verdwijnen.
Dit wil ik nooit meer meemaken. Spreken voor groepen is niet aan mij besteed.

Doel

Ik heb een doel en daar ga ik voor. Omdat ik dat zo belangrijk vind, heb ik er veel voor over om dat te bereiken. En ik wist dat ik, onder andere, met presentaties mijn doel nog beter kan bereiken, impact kan maken, mensen kan raken. Maar ik zou nooit meer een presentatie geven, ik wist nog te goed hoe het voelde.

Toch bleef het aan me knagen. Ik wist dat het anders moest, dat het ook anders kon maar waar moest ik beginnen? Hoe pak ik het aan?
Spreken vanuit mijn hart, hoe doe ik dat zonder het helemaal uit te typen. Bang was ik dat ik het belangrijkste zou vergeten te vertellen: wat afscheidsfotografie voor mij heeft betekend, hoe ik het gemist heb en wat het voor jou kan betekenen.
Hoe het je kan helpen in je rouwproces. Mijn doel is, dat fotografie bij een uitvaart net zo gewoon wordt als fotografie bij elke andere belangrijke gebeurtenis in je leven. Niet even vrolijk, wel even belangrijk.

Online Speech Academy

Op Facebook kwam ik Marije Wielenga tegen van de Online Speech Academy en ik voelde dat zij de juiste persoon was om mij te helpen.
Zij heeft een 3-maandse presentatietraining die ik inmiddels heb afgerond.
Het woord “online” klopt niet helemaal, er waren 3 live dagen in Zwolle en Marije was en is ook tussendoor erg betrokken, geeft advies en antwoord op je vragen. Heel fijn.

Authentiek

Zij leerde mij om structuur in mijn presentaties aan te brengen, om mijn ruimte in te nemen en ik leerde over spreekvaardigheid. Ze leerde me zelfverzekerd voor een publiek te staan, weg met de uitgetypte speech. Marije vertelde mij dat ik dat niet nodig had; “vertel het vanuit je hart,” zei ze. Je kent je verhaal. Het is een stukje van jezelf en dat maakt jou authentiek. Bij een uitgetypte speech ga je je steeds afvragen wat de volgende zin is en dan loop je vast. Dus laat het los. Maak impact door jezelf te zijn!”

Het proces was lastig maar ik heb doorgezet. Met vallen en opstaan, tot 2 keer toe een black-out op de live-dagen. Mijn eigen verhaal niet meer kunnen vertellen.
Niet meer weten hoe ik het terug op moest pakken. Trillende stem, dichtgeknepen keel, knikkende knieeën, zichtbaar, kwetsbaar.
Toch heb ik vol vertrouwen de lessen opgepakt. Hoewel ik na de 2e lesdag, na mijn 2e black-out, het echt niet meer zag zitten. Ik wilde er mee stoppen, dit vond ik te lastig. Dan maar geen presentaties.
Maar mijn drive was sterker, continue ben ik blijven oefenen.
Mijn doel is te belangrijk om op te geven.

kracht en vertrouwen

Op de 3e live dag ging mijn presentatie bijna als vanzelf. Natuurlijk waren er nog steeds verbeterpunten maar ik had de kracht en het vertrouwen terug. Ik nam mijn ruimte in, wist hoe ik mijn stem kon gebruiken, mijn lichaamstaal, de interactie met het publiek, mijn verhaal rolde er bijna vanzelf uit en ik kreeg er plezier in. Ik begon het steeds leuker te vinden waardoor het nog beter ging.

Om 5.15u vertrok ik thuis naar de livedagen in Zwolle en om 23.45u was ik weer terug thuis. Vermoeiende dagen maar ook leuk! De warme persoonlijkheid van Marije en van mijn mede-presentatie-cursisten hielp hier zeker aan mee! Wat een fijne, warme groep!

Wat heb ik veel geleerd, hoge pieken, diepe dalen! Maar wat was het het waard!
Zichtbaar, kwetsbaar, authentiek, impact maken met mijn presentatie.
En dat is gelukt!

Van hart naar hart

Vorige week stond ik voor een publiek van 60 personen, mijn verhaal te doen. Mijn hele presentatie stond op een A-6 kaartje. Geen uitgetypt verhaal. Mijn verhaal, verteld vanuit mijn hart.

Ik had er op dat moment geen erg in maar ik hoorde later van verschillende mensen dat het doodstil was in de zaal, geen kuchje was er te horen. Mensen waren onder de indruk en in hun hart geraakt. Mijn verhaal, van hart naar hart, hoe mooi is dat!

Waardig en onopvallend

Na mijn presentatie kwam er iemand naar mij toe die zei, dat hij eerst afwijzend tegenover afscheidsfotografie stond, maar dat hij helemaal om was, nadat hij mijn verhaal gehoord had en mijn foto’s had gezien.
Hoe dankbaar ben ik, dat ik kan laten zien dat fotografie bij een uitvaart op een waardige manier en onopvallend kan gebeuren.

Bevrijdend

Vond ik het spannend? Jazeker!
Maar tegelijkertijd voelde het bevrijdend en had ik er zelfs plezier in om daar te staan, met alleen mijn A-6 kaartje als spiekbriefje.

Heb jij ook wel eens iets gedaan wat voor jou zo spannend was maar je het toch deed? Ik ben benieuwd! Laat hieronder een reactie achter.

Wil je, dat ik voor jouw vereniging, club, genootschap, groep mensen ook meer kom vertellen over afscheidsfotografie? Neem dan contact met me op!

Een ander blog wat ik schreef over lef, over staan en opvallen, lees je hier: https://www.iljaverstratenafscheidsfotografie.nl/staan-en-opvallen/

Lees hieronder het stukje van de SVK waarvoor ik mijn presentatie hield:

review, presentatie, lezing afscheidsfotografie, SVK, de Halle, vakvrouw, artikel

Meer weten over SVK (Senioren Vereniging Kanaalzone) en hun activiteiten? kijk dan op hun website: https://seniorenverenigingkanaalzone.nl/index.shtml

Meer weten over de Online Speechacademy? Kijk dan op: http://www.onlinespeechacademy.com/online-speechacademy

 

Staan en opvallen

Staan en opvallen!

Dat is de titel van de interactieve workshop van Christine Bender. Het gaat over lef, over durf! Jezelf zijn en jezelf (durven) laten zien.

Christine vroeg mij een stukje te schrijven over wat lef voor mij betekent, wanneer ik het nodig had of wanneer ik het nodig ga hebben.
Lees hieronder het stukje wat ik erover schreef:

Christine doet het!
Ik doe het ook: Staan en opvallen!
Dankbaar ben ik dat ik één van de verdrietigste gebeurtenissen in mijn leven, positief om heb mogen buigen, om anderen te helpen. Dit doe ik door foto’s te maken van het afscheid van een dierbare. Mijn vak is afscheidsfotografie.

Presentaties geven

Wat ik eerder nooit gedurfd zou hebben, ga ik nu doen: presentaties geven! Omdat ik heel vaak achteraf hoor, “had ik maar geweten dat dat bestond”. Daarom wil ik graag dat mensen afscheidsfotografie leren kennen op het moment dat ze er rustig over na kunnen denken. Ik wil graag dat afscheidsfotografie net zo gewoon wordt als fotografie bij elke andere belangrijke gebeurtenis in je leven. Dat is het doel van mijn presentatie.
Op het podium staan is niet mijn natuurlijke habitat. In mijn werk als afscheidsfotograaf ben ik onopvallend, vaak zeggen mensen dat ze me niet eens hebben gezien. Ik kan me “verstoppen” achter mijn camera. Maar straks sta ik op het podium, ik kan me nergens achter verstoppen. Dus “staan en opvallen!” Helemaal als mezelf met mijn authentieke verhaal, wat mij zo uniek maakt, maar wat ook zo kwetsbaar voelt.
Daar heb je best een beetje lef voor nodig!

Lef en liefde!

Christine boost in 7 stappen jouw lef.
Lef is het enkelvoud van leven. “Leef het leven dat goed voelt, niet het leven dat er goed uit ziet”.
Er gebeuren dingen in het leven die schokkend zijn en niet te bevatten. En dan?
Dan vraag je je af of je het leven leeft wat je voor ogen had. Of leef je om aan de verwachtingen van anderen te voldoen?
Als jij jouw leven accepteert zoals het nu is, hoe dat er ook uit ziet, dan kun je leven vanuit je gevoel.
Acceptatie is de bron van liefde. En liefde hebben we nodig om te leven. Ook om te overleven als er iets schokkends gebeurd.
Door liefde kun je jouw kracht laten stralen in de dingen die je doet, in de wereld om je heen. Als een druppel die in het water valt en steeds grotere kringen maakt.

Straal en schitter

Ook Christine werkt vanuit liefde. Ze laat haar kracht stralen. En ze laat jou stralen. Ze laat je schitteren. Net als zijzelf doet! Ze helpt je het leven te leiden dat goed voor je voelt.
Zodat je je droom bereikt, je doelen haalt, dingen gaat doen die je nog niet durft.
Inspirerend? Kom dan op 13 februari naar deze interactieve workshop. Na 1,5 uur stap je buiten met veel meer lef dan toen je binnenkwam, je voelt dat je leeft!

Bekijk hieronder het filmpje van Christine:

Aan de grond…rouwen op je eigen manier

Schrijf me, bel me, app me…als ik achterblijf

Gisteren was ik bij de lezing “Schrijf me, bel me, app me…als ik achterblijf” van Marinus van den Berg, rouwdeskundige, schrijver en boeiend spreker. Hij vertelde over een man die, nadat zijn vrouw was gestorven, op de grond zat. Hij had de kracht niet om op een stoel te gaan zitten. Letterlijk en figuurlijk zat hij aan de grond. Toen hij visite kreeg, zat hij ook op de grond. De bezoeker ging naast hem zitten. Samen zaten ze op de grond. Doordat de bezoeker hem in zijn waarde liet en hem op zijn eigen manier liet rouwen, vond hij de kracht terug om op een stoel te gaan zitten.

Fotograferen bij een afscheid – waardevol achteraf

“Voor mij is het duidelijk dat fotograferen bij een afscheid niet iets is waar je snel aan denkt, maar waarvan je achteraf de waarde ziet. Als je er niet aan hebt gedacht om foto’s te maken of laten maken, dan wilde je later dat je er wèl aan had gedacht. Foto’s kunnen later zo waardevol zijn. Ik heb er een paar van mijn overleden dochter en ze zijn ongelofelijk veel waard voor mij, voor haar vader, en voor haar zus en broer die na haar geboren zijn.”

Dat zegt Diane wanneer ik haar spreek naar aanleiding van het NOS-item over afscheidsfotografie. Hieronder haar verhaal, en hoe zij tegen fotograferen bij een afscheid aankijkt.

Bestuurslid stichting Broederziel

Een tijdje terug schreef ik dat ik vrijwilliger was geworden bij stichting Broederziel. Omdat ik het heel belangrijk vind dat broers en zussen worden gezien en gehoord na het verlies van hun broer of zus.
Omdat er bij het bestuur 2 mensen weggingen, werd me gevraagd of ik bestuurslid wilde worden. Ik heb hier ja op gezegd en dus ben ik sinds enkele weken naast vrijwilliger ook bestuurslid van stichting Broederziel. Dit is ook vrijwillig en dat doe ik naast mijn (afscheids)fotografie. Het zou mooi zijn als er meer aandacht komt in de maatschappij voor broers en zussen.

Lees hieronder wat Tinie en Yvonne schreven over het afscheid van Anke en Arja en het welkom in het bestuur aan Annette en mij:

Fransisca over haar uitvaartwensen

Wat een mooie mail kreeg ik van Francisca. Wat heeft ze dit mooi beschreven en wat goed om te lezen dat je, door open te zijn en erover na te denken, ontdekt dat je toch eigenlijk iets anders wil dan je in eerste instantie dacht. Als je nadenkt over je uitvaartwensen. En dan besef je ook dat het niet alleen om jou gaat als je je laatste wensen bespreekt. Maar dat het ook goed moet zijn voor je partner of je gezin. Zij moeten verder zonder jou, en hoe mooi is het dan dat ze kunnen rouwen op een manier die ook voor hen goed voelt. Lees het verhaal van Francisca:

Foto’s houden de herinnering vast

Hendrine van Walbeek heeft vorig jaar afscheid genomen van haar moeder. Haar moeder was 82 en dementerend maar toch kwam het afscheid nog onverwacht. Zij wilde graag foto’s laten maken door een afscheidsfotograaf.
Lees hieronder het persoonlijke en openhartige verhaal van Hendrine, waarin ze vertelt dat ze blij is met de foto’s die gemaakt zijn maar dat ze toch een belangrijk deel mist. Ze vindt het jammer dat de beslissing die ze samen met haar familie nam, zo gegaan is en de foto’s niet door een afscheidsfotograaf gemaakt zijn.

Herinneringen vervagen en ieder beleeft het op zijn eigen manier.

“In 2017 overleed mijn moeder op 82-jarige leeftijd. Ze was al jaren dement en je zou dus bijna zeggen, dat je het afscheid aan ziet komen. De praktijk is dat het afscheid toch altijd eerder komt dan je denkt. Ze kreeg een maagbloeding en 10 dagen later overleed ze.

Bij de voorbereidingen voor het afscheid met de uitvaartondernemer kwamen heel veel dingen aan bod. Je kent het wel: kerk, koffietafel, kist, auto, wie, wat, hoe, waar. Een hele hoop keuzes die op dat moment gemaakt moeten worden. Zoals ik het beleefd heb, opperde ik, dat ik graag een afscheidsfotograaf bij het afscheid wilde. Daar werd op gereageerd, dat dat niet wenselijk was, omdat een fotograaf “altijd zichtbaar was”. Ik heb geprobeerd uit te leggen, dat dat naar mijn idee niet het geval was. Er werd een tussenoplossing gevonden in een kennis met een professionele camera, die vanaf de stoel in de kerk de foto’s tijdens de dienst kon maken. Daar zijn we allemaal mee akkoord gegaan. In een dergelijke situatie ga je door naar het volgende wat besloten moet worden. Ik heb er nooit aan gedacht om verder aan te dringen.
Later bleek dat die specifieke situatie door de anderen anders beleefd is. Herinneringen vervagen snel en zijn anders opgeslagen in ieders beleving.

 

Hendrine van Walbeek
Foto: Hanny de Rooij

Foto’s geven troost

“Want magische woorden zijn er niet
Het lot valt ons diep en zwaar
Niets verzacht ons groot verdriet
Dus steunen we mekaar”

Uit het lied “Wat nog komen zou” van Bart Peeters

foto's gedetailleerder

Ieder met eigen gedachten, eigen herinneringen, met eigen verdriet en toch… samen in verbondenheid.

Ook deze momenten leg ik vast als houvast en troost voor later. Nadat deze familie de foto’s hadden gezien zeiden ze:
“Het doet veel verdriet maar het geeft ook troost. Ik ben blij dat deze herinneringen vastgelegd zijn. Veel gedetailleerder dan we ons ooit zelf konden herinneren in de waas van emoties. Het toont de vele kanten, het verdriet maar ook de vreugde om mooie herinneringen, de troost en de warmte, het gemis, zijn aanwezigheid, de vele mensen die hem en ons oprecht zagen.”

Wat een mooie woorden, dan weet ik weer dat mijn werk écht belangrijk is, dat het van onschatbare waarde is, dat het niet zomaar maar foto’s zijn maar dat het zo ontzettend veel meer betekent. Wil je nog meer ervaringen lezen?
Klik dan op deze link.

Vragen over afscheidsfotografie of weten hoe ik werk  tijdens een uitvaart? Neem gerust contact met me op.

 

Stichting Broederziel: rouw van broers en zussen


Foto: Rob Mulder – r_mulder@live.nl

“Want waar rouw je als mens om?
Is het niet zo dat je altijd rouwt om de liefde?
Om de liefde die je gekend hebt, of de liefde waar je op gehoopt had.
Om liefde die je hebt verloren,
om liefde die je hebt gegeven of
om liefde die je niet hebt gegeven.
Rouwen is: “je realiseren dat het niet de dood is die ons scheidt, maar de liefde die
ons verbindt”.

(uit het boek: “Broederziel alleen?”, Minke Weggemans).

Ilja Verstraten Afscheidsfotografie op Facebook

Ilja Verstraten Afscheidsfotografie

Bij de uitvaart van een naaste wil je een fotograaf die weet wat verdriet betekent. Niet elke fotograaf kan of wil een uitvaart fotograferen. Met oog voor detail en gevoel voor sfeer leg ik jouw dierbare momenten vast.
Ilja Verstraten Afscheidsfotografie
Ilja Verstraten Afscheidsfotografie19/02/2019 @ 11:34
Doodstil was het in de zaal, geen kuchje te horen. Mensen waren onder de indruk. En ontroerd. Mijn foto's en mijn verhaal raakten hen, een presentatie van hart naar hart.
60 mensen waarvoor ik op 7 februari een presentatie mocht geven over afscheidsfotografie.

Spannend? Jazeker!

Maar ik stond er en mijn verhaal was duidelijk en helder. Het kwam over en het kwam binnen.

Wat voelde het goed om daar te staan.
"Vallen en opstaan" werd "Staan en opvallen" zoals Christine Bender Coach & Public Speaker dat zegt.

Onopvallend in mijn werk als afscheidsfotograaf.
Opvallend in mijn presentatie!

Dat dit nog niet zo lang geleden heel anders was, kun je lezen in door op onderstaande link te kikken. Ik schrijf over het proces waar ik doorheen ging: over mijn spreekangst, mijn black-outs en mijn vallen en opstaan.

https://iljaverstratenafscheidsfotografie.us14.list-manage.com/track/click?u=796950700848a7cc446abf5fc&id=15c5cf66b1&e=a86a23c090
Ilja Verstraten Afscheidsfotografie
Ilja Verstraten Afscheidsfotografie11/02/2019 @ 6:50
Op 23 februari ben ik aanwezig op het seminar over het gemis van een broer of zus. Ook interessant voor jou? Meld je dan aan: https://www.afscheidsmomenten.nl/on-tour-1-2/
Ilja Verstraten Afscheidsfotografie
Ilja Verstraten Afscheidsfotografie07/02/2019 @ 9:12
Een herinnering van 2 jaar geleden. Wat is er in die 2 jaar veel veranderd voor mij. Toen stond ik aan het begin van mijn carriére als afscheidsfotograaf. Wat een mooie ontwikkelingen zijn er geweest en zijn er nog steeds. De boodschap in dit bericht is niet veranderd, wat voor jou niet belangrijk lijkt, kan dat voor een ander wel zijn. Wees niet degene die hen dat ontneemt!
Ilja Verstraten Afscheidsfotografie
Ilja Verstraten Afscheidsfotografie04/02/2019 @ 9:43
Staan en opvallen!

Dat is de titel van de interactieve workshop van @Christine Bender. Het gaat over lef, over durf! Jezelf zijn en jezelf (durven) laten zien.

Christine vroeg mij een stukje te schrijven over wat lef voor mij betekent, wanneer ik het nodig had of wanneer ik het nodig ga hebben.
Lees hieronder waarom ik zeer binnenkort lef nodig heb:

Christine doet het!
Ik doe het ook: Staan en opvallen!
Dankbaar ben ik dat ik één van de verdrietigste gebeurtenissen in mijn leven, positief om heb mogen buigen, om anderen te helpen. Dit doe ik door foto’s te maken van het afscheid van een dierbare in mijn vak als afscheidsfotografe. Klik op de link om verder te lezen:
https://www.iljaverstratenafscheidsfotografie.nl/staan-en-opvallen/
Ilja Verstraten Afscheidsfotografie
Ilja Verstraten Afscheidsfotografie02/02/2019 @ 10:03
Kom jij ook op 23 februari naar de bijzondere dag die Boukje en ik organiseren over het gemis van een broer of zus? Interessant voor broers en zussen maar ook voor (uitvaart)professionals. Ga jij het verschil maken voor boers en zussen? Lees hier het interview met Saskia van de Riet, één van de spreeksters van die dag en ervaringsdeskundige https://www.afscheidsmomenten.nl/interview-met-auteur-saskia-van-de-riet/
Meld je aan voor deze boeiende dag door op de volgende link te klikken:
https://app.getresponse.com/click.html?x=a62b&lc=BkZVMl&mc=CL&s=eHN4we&u=Bp5U&y=g&
Ilja Verstraten Fotografie
Graaf Jansdijk B 25
4554 CB Westdorpe

Tel. (0031) 6 40 28 98 25
info@iljaverstratenfotografie.nl

KvK 64308138
Algemene Voorwaarden
Privacyverklaring
Copyright © 2015-2018

Ik ben gespecialiseerd in afscheidsfotografie.


Foto’s van de laatste levensfase, begrafenis of crematie geven houvast bij het verdriet en een herinnering voor later. Ik ben aangesloten bij Afscheidsmomenten en bij Stichting Broederziel.
aangesloten bij afscheidsmomenten logo st broederziel

Mijn missie is:


Mensen helpen een plekje te vinden in een voor hen nieuwe wereld

   

ilja verstraten afscheidsfotografie
(0031) 6 40 28 98 25
info@iljaverstratenfotografie.nl